Premier Wielkiej Brytanii Keir Starmer oficjalnie przeprosił w Izbie Gmin za przymusowe adopcje dzieci niezamężnych kobiet w Anglii i Walii.
Ta historia brzmi jak praktyka państwa autorytarnego, ale wydarzyła się w demokratycznej Wielkiej Brytanii. Premier Wielkiej Brytanii Keir Starmer oficjalnie przeprosił w Izbie Gmin za przymusowe adopcje dzieci niezamężnych kobiet w Anglii i Walii. Chodzi o dramat z lat 1949–1976, gdy około 185 tys. dzieci zostało odebranych matkom lub oddanych do adopcji pod silną presją państwa, organizacji religijnych i systemu ochrony zdrowia.
Brytyjski premier przyznał, że kobiety, często młode i pozbawione wsparcia, były „zmuszane, zastraszane lub wprowadzane w błąd”, aby uwierzyły, że nie mają innego wyboru niż oddanie dziecka. Jak dodał, praktyki te były zakorzenione w działaniach władz lokalnych, organizacji religijnych i części tego, co dziś jest NHS.
Rząd nie przewidział odszkodowań finansowych. Zapowiedział natomiast 4 mln funtów w ciągu trzech lat na pomoc w dostępie do akt adopcyjnych, odnajdywaniu rodzin i wsparciu dla matek oraz osób adoptowanych.
